| 1 | Mijn ziel verheft Gods eer; |
| Mijn geest mag blij den HEER', | |
| Mijn Zaligmaker noemen, | |
| Die, in haar lagen staat, | |
| Zijn dienstmaagd niet versmaadt, | |
| Maar van Zijn gunst doet roemen. |
| 2 | Want ziet, om 's HEEREN daan, |
| Zal elk geslacht voortaan | |
| Alom mij zalig spreken; | |
| Wijl God, na ramp en leed, | |
| Mij grote dingen deed: | |
| Nu is Zijn macht gebleken. |
| 3 | Hoe heilig is Zijn Naam! |
| Laat volk bij volk te zaam | |
| Barmhartigheid verwachten; | |
| Nu Hij de zaligheid, | |
| Voor die Hem vreest, bereidt, | |
| Door al de nageslachten. |
| 4 | Des HEEREN arm is sterk; |
| Hij deed een krachtig werk; | |
| Die hoog zijn van gevoelen, | |
| Heeft Hij verstrooid, verward, | |
| Met alles, wat het hart, | |
| Dier trotsen mocht bedoelen. |
| 5 | Die stout zijn op hun macht, |
| Heeft Hij, versmaad, veracht, | |
| Gestoten van de tronen; | |
| Maar Hij verhoogt en hoedt | |
| Het nederig gemoed, | |
| Waarin Zijn Geest wil wonen. |
| 6 | Hij heeft, na lang geduld, |
| Met goederen vervuld | |
| Der hongerigen monden. | |
| Hij zag geen rijken aan, | |
| Maar heeft z', in hunnen waan, | |
| Gans ledig weggezonden. |
| 7 | Zijn goedheid klom ten top: |
| Hij nam Zijn Isrel op, | |
| Naar 't heil, Zijn knecht beschoren; | |
| Gelijk Hij, ons ten troost, | |
| Aan Abram en zijn kroost | |
| Voor eeuwig had gezworen. | |
Toegevoegd aan de Psalmberijming van 1773