| 1 | Hoe lang, o HEER', mijn toeverlaat, |
| Vergeet Gij mijnen jammerstaat? | |
| Hoe lang zult Gij, in mijn ellenden, | |
| Van mij Uw vriendlijk aanschijn wenden? | |
| Daar al mijn moed en kracht vergaat. |
| 2 | Hoe lang zal ik, door tegenheen, |
| In 't hart vergeefs ontwerpen smeen; | |
| En vruchtloos schreien ganse dagen? | |
| Hoe lang zal mij mijn vijand plagen; | |
| En mij verachtelijk vertreen? |
| 3 | Aanschouw mijn ramp, verhoor mij, HEER'; |
| Ai, zie op al mijn lijden neer. | |
| Verlicht, mijn God, verlicht mijn ogen, | |
| En laat Uw goedheid niet gedogen, | |
| Dat mij de slaap des doods verteer'. |
| 4 | Opdat de vijand, die mij haat, |
| Niet juich' in mijn bedrukten staat, | |
| Mij nooit van God verlaten noeme; | |
| Noch in mijn wanklen zich beroeme, | |
| Dat mij hun overmacht verslaat. |
| 5 | Maar, in dit smartelijk verdriet, |
| Mistrouwt mijn hart Uw goedheid niet. | |
| Neen, 't zal zich in Uw heil verblijden. | |
| Ik zal den HEER' mijn lofzang wijden, | |
| Die mij genadig bijstand biedt. |
Berijming van 1773